Seyir Defterim 2019/14


Hikayemiz o ki, mahallede çok sevilen bir köpek (daha sonra ‘it‘ olarak geçecek) varmış. Mahallenin esnafı ve sakinleri onu çok severmiş… Hiç sahibi yokmuş ama herkes kendini onun sahibi gibi hissedermiş. Gündüzleri çocuklarla birlikte top oynar, sevimlilik yapar, hatta başka mahallelerden gelen köpekleri kovarmış. Havlarmış arasıra… ama mahalleli çok da karışmazmış, ne de olsa bizim mahallenin iti diye. Mahalleye gelen olmuş, giden olmuş, varan olmuş, göçen olmuş ama it orada uzun seneler durmuş… Her gelen benimsemiş, her giden bizim mahallenin iti diye anmış, unutmamış…

Derken bir gün it azıtmaya başlamış. İlk önceleri mahalleye dışarıdan gelen bir kaç kişiyi ısırmaya çalışmış… Ama mahalleli önemsememiş. Sonra mahallenin arabalarına da havlamaya başlamış ama arabadan inince susuyor, siniyormuş… Yolunda gitmeyen bir şey olduğunu anlayan mahalleli pek de bir şeye karışmıyormuş nasıl olsa önemli bir şey olmadı diye. Hatta köpek yaşlandı, bunamaya başladı diye kendi aralarında konuşup geyik yapıyorlarmış…

Mahallelinin hiç unutmayacağı buz gibi o sabahta, yerde yatmakta olan itin yanından geçen bir aile bir anda itin saldırmasıyla irkilmiş. Annenin elinden tutan çocuğun diğer koluna saldıran it, daha sonra tüm aileyi karşısına alarak ısırmaya çalışmış. Çocuğun kolundan kanlar aktığını gören anne çaresizce ve olanca gücüyle çığlık atmaya başlamış.

Sesleri duyan mahalleli önce balkonlara çıkmış, sonra ailenin yanına inmiş, yardım etmek için. O arada kaçan it, fazla uzağa gitmeden olan biteni seyrediyormuş uzaktan. Mahalleli önce itin saldırdığına inanmak istememiş, ama ortada duran gerçeği de inkar edememiş. Birçoğunun beraber büyüdüğü it, kimsenin nedenini anlamadığı ve aklına gelemeyecek şeyi yapmış.

Yıllardır orada yaşayan ve çocukluğu itle oynayarak geçiren bir kaç genç itin yanına gitmeye çalışmışlar… O da ne! İt, onları da havlayarak uzaklaştırıyor ve arada saldırmak için fırsat kolluyormuş. Bunu gören diğer mahalleli de o gençlerin yanına gelmiş ve itin bu durumu karşısında şaşkına dönmüş. Daha düne kadar mahallenin sevimli itinin nasıl bu hale geldiğine anlam verememişler. İçlerinden yaşça büyük olan bir tanesi elinde yiyecekle iti sakinleştirmek için yanına doğru gitmeye çalışmış ama it, onu da ısırmış. Bu olay karşısında iyice deliye dönen mahalleli eline ne aldıysa vurmak için itin üstüne yürümüş. Üstüne gelen bir sürü insanın korkusu ile daha da agresifleşen it, bir yandan tehditkar bir şekilde havlarken bir yandan da gerisim geri uzaklaşıyormuş. Biraz ilerdeki evin istinat duvarında sıkışan it, iyice delirmiş ve o hengamede bir kaç kişiyi daha ufak çaplı ısırmış. En sonunda elinde yerden aldığı kilit taşı olan mahalleli, it başkasına saldırırken, taşı kafasına sertçe vurmuş. İt olduğu yere yığılmış.

Kimse olan bitene inanamıyor ve olayın şaşkınlığını gizleyemiyormuş. Olan biten karşısında koynumuzda yılan beslemiş diyen mahalleli bir daha mahallede it görmek istememiş. Ama aradan kısa bir zaman sonra küçük sevimli bir köpekçik ve yaşlı annesi çaresiz bir şekilde mahalleye gelmiş… Kimse ölmek üzere olan küçük sevimli köpekçiğe ve annesine kıyamamış…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.